Faculteit Psychologie Universiteit

De uitbreiding van de Universiteit Maastricht bestaat uit twee gebouwdelen van zeven bouwlagen, verbonden door een lager bouwdeel van twee verdiepingen met een parkeergarage onder het verhoogde plein voor het complex. Het project past binnen het stedebouwkundige plan van de hand van het bureau Ungers/Von Brandt. Met hun idee van een ‘Medizinische Kleinstadt’ moet er een soort 'Stadtmauer' komen waarbinnen alle gebouwen wit zijn of een witte uitstraling hebben. De nieuwe uitbreiding valt precies op de rand van dit gebied. Het westelijke gebouw, de uitbreiding van de bestaande medische faculteit, vormt nog een onderdeel van de stadsmuur. De gevels van dit gebouw zijn gemetseld met een witte steen en maken door het toepassen van dezelfde rode kleuraccenten tussen de kozijnen de verbinding met de bestaande gebouwen van de medische faculteit. Het oostelijke gebouw, de nieuwe faculteit Psychologie en het verbindende bouwdeel, vallen net buiten de witte stadsmuur. Deze gebouwen zijn een soort donjons, bijzondere elementen die wat meer vormgeving konden krijgen dan de stadsmuur. De gevel tegenover het westgebouw is nog op dezelfde witte manier afgewerkt. De andere gevels hebben een afwijkende afwerking gekregen. De zuidoosthoek van dit gebouw wordt gedomineerd door een glazen gevel die is beschut door grote, horizontaal geplaatste, metalen lamellen. Op de begane grond is boven de plint een galerij gecreëerd door de glasgevel iets terug te leggen en de hoger gelegen verdieping te laten steunen op kolommen. Hierboven is de gevel over drie verdiepingen afgewerkt met aluminium beplating met een horizontale belijning. Men komt het gebouw binnen via een voorplein met grote tribune-achtige elementen. De hoofdentree ligt in het lage bouwdeel, met de algemene ruimten zoals collegezalen en het restaurant, dat de het oost- en westgebouw met elkaar verbindt. Dit lage bouwdeel is met de twee ernaast gelegen blokken verbonden door middel van brede stroken van glazen bouwstenen. Het daglicht wordt naar binnengehaald door een grote, stalen vakwerkconstructie die als een 'omgekeerd schip' in het dak geplaatst is. Aan het interieur is eveneens veel aandacht besteed. De twee gebouwen hebben ieder een basiskleur, per laag zijn ter onderscheiding accentkleuren toegevoegd. Deze kleuren komen terug in het vast timmerwerk en in de wand- en vloerafwerkingen. Het hele bouwproject is in een recordtijd neergezet. De bouw is gestart in september 1998 en wordt in september 2000 afgerond. De periode van het initiatiefnemen tot het bestedingsgereed maken van de stukken heeft slechts een jaar in beslag genomen. Het westgebouw is in een jaar tijd gebouwd en in totaal is er straks iets meer dan 2 jaar gebouwd.

team

architecten

opdrachtgever

Universiteit Maastricht