De gevangenis in Sittard is gelegen op een lichtelijk geaccidenteerd terrein. Er konden dus gemakkelijk niveauverschillen gerealiseerd worden. De vierkante vorm leidde tot een centrale opzet voor het complex.Zoals bij alle gevangenissen is er een dubbele barrière: vanuit de cel moet men minstens twee "ringen" passeren bij vluchtpogingen. Het eigenlijke cellengebouw - in de vorm van een kruis het eigenlijke woonhuis van gedetineerden -is binnen een carré van 6m hoge gebouwen geplaatst. Daar rondomgaande staat de 5 m hoge gevangenismuur. De cellen zijn in twee en drie lagen gelegen aan een vide. Een tamelijk traditionele gevangenisopstelling. Boven de vide ligt een glazen dak. Beneden in de vide - in gevangenistermen "het vlak" - staan wat tafeltennistafels zodat daar enig vertier beleefd kan worden. De trappen vanuit het cellenhuis voeren naar de onder de cellen gelegen gedetineerdengangen en naar de vier binnenplaatsen die het cellenkruis deed ontstaan. Men was echter blij met de meerdere mogelijkheden die de vier plaatsen bieden: kleinere groepen en meer diversiteit in gebruik. De gedetineerdengangen voeren naar het carré van randgebouwen, welke sport en hobby, arbeid en magazijn, keuken en wasserij, bezoekaccommodatie en pastorale zorg huisvesten. Rondom de gevangenis staat de onvermijdelijke gevangenismuur. Hij ligt als een ietwat slingerende ceintuur rondom het complex. Daarin is één opening: het poortgebouw, een gesp in de ceintuur. Het cellenkruis is een betonconstructie, aan de buitenzijde met lichte metaalplaten bekleed, de ramen voorzien van tralies.De randgebouwen bestaan uit eenvoudige staalskeletten volgezet met metselwerk van kalkzandsteen en aluminium puien.De kleur van het complex is voornamelijk wit.